تناقض

گاهی چه مقدار سرشار از تناقض می شوم.
متناقض.

گریه از روی ناتوانی از روی ضعف از روی عصبانیت از روی...
مصممیت به خاطر توانا شدن به خاطر از بین بردن ضعف ها به خاطر. ..
ناراحتم.
همین.

خدا غیر از خودت کسی را به من ندادی که سخن بگویم با تو؟ غیر از خودت کسی را به من نمی دهی که از تو دور نشوم؟
خدا چرا اینقدر به دلم ذخمه می زنی؟ می خواهی زنگار ها را بتکانی؟ خدا این سیم ها را تو خود ساخته ای پاره نشود بند دلم.
خدا خسته ام خسته ام از خواستن و نتوانستن خسته ام از دل بستن و دل بریدن. خدا این ضربه ها به خاطر آن است. که دوستم داری یا رهایم کرده ای.
خدا رهایم نکن نخواه که از تو دور شوم. نخواه که برای لحظه ای تصور کنم که دوستم نداری. نخواه که از تو دور شوم.
خدا می دانم که بنده ی خوبی برایت نبوده ام و هر چه که به من رسیده از خودم بوده اما خدا من این را دوست ندارم من جهنم تنهایی را دوست ندارم من لحظات وحشنتاک دل بریدن را دوست ندارم خدا من خوار شدن را دوست ندارم. بالا رفتن را دوست دارم.نه سقوط را.  خدا من تو را دوست دارم نه بدی ها را نه شیاطین را. خدا. ...

پروردگارم خواستی که هیچ ندانم خواستی که به سمت بهتر حرکت کنم به روی چشمانم. می دوم حرکت می کنم تو هم مرا بخواه. آنقدر به من نزدیک باش که دوری دیگران را به هیچ انگارم. لطفا باش باشه؟  چون عیر از تو هیچ کس را ندارم.

All we can do is keep breathing and hop best for our ever loved ones.

تفکرات

آخ وقتی فکرا ذهنم رو پر می کنه وقتی مغزم پر میشه
وقتی یه چیزی که دوست ندارم جلوی فکر کردن من رو می گییره

امروز به یه گل رسیدم
مثل گل زیبا مثل گل حساس

اونقدر حساس که می ترسی بوش کنی
اونقدر حساس که نی ترسی تمام خودت رو بهش نشون بدی

ما آدملا از فکر کردن فرار می کنیم راه های زسادی هم برای فرار خودمون انتخاب می کنیم
می خوابیم
فیلم می بینیم
ورزش می کنیم
مو اد مصرف می کنیم
مشروب می خوریم

تنهاترین مرد

تنهایی
آدم
خدا آدم رو تنها آفرید بعد بهش حوا رو داد
اما آدم حوا بازم تنها بودن حتی با وجود هابیل و قابیل

از اون وقت تا حالا ما آدما تلاش می کنیم تتهاییمون رو یه جوری پر کنیم.
دوست پیدا می کنیم
ازدواج می کنیم
عضو هزارتا انجمن می شیم.

اما هیچ کدوم از اینا نباید باعث بشه فراموش کنیم ما هنوز تنهاییم
وقتای سخت وقتایی که باید واسه خدمون تصمیم بگیریم ما آدما تنها می نیم.

امروز می خواستم بهت اس ام اس بزنم بگم چقدر دوستت دارم دیدم نباید مزاحم بشم می خواستم اس ام اس بزنم خوبی اما دیدم عمق بی ملنایس هستش شمارت رو حفطم حداقل اینطور فکر می کنم.

خلاصه خیلی دلم تنگ بود اندازه ی یه دنیا.
اما دیدم دوستم نداری
منو نمی خوای
نگفتی چرا اما می دونم من  نمی خوا و خواستت بروم محترم هست.
دوست ندارم تنها ترین مرد زمین باشم.
مردی که زن  دوستش نداره.

عشق

عشق  پسران را مجنون دختران را لی لی زنان را شیرین و مردان را خسرو یا فرهاد می کند.

و من در این عشق چه بودم
و من در این عشق چه می شوم
مجنونی عاقل
یا عاقلی مجنون
عاقلی عاقل
یا مجنونی مجنون
فرهاد کوهکن
یا خسرو پادشاه

آرام باش هم راز من

آرام باش هم راز من
سر بر سینه ام بگذار و آرام بگیر
تمام پریشانی هایت را بر دوشم بگذار و آرام بگیر
آرامش تو آرامش من است
با وجود تمام پریشانیهایت بر دوشم

هم راز من تمام آن روز های دوری
روزهای تلخ بی تو بودن من این شانه ها را برای پریشانی های تو ساختم من این سینه را برای جای دادن پریشانی های تو فراخ کردم.

هم راز من آن روزها تنها امیدم برای تحمل  لحظه های سنگین بی تو بودن همین رویای زیبای همراهی تو بود.

شب احیاء

قرار بود زندم کنی
تو شب احیاء

قرار بود مقدراتم رو مشخص کنی
تو شب قدر

دیشب شب قدر بود یا امشب
فردا شب یا پس فردا شب

شب قدر روز قدر لحظه ی قدر
بی خوابی بی خوابی بی خوابی

متنفرم
نه نباید باشم
جنگجو متنفر نمی شه
جنگجو می جنگه تلاش می کنه می خواد زخم می خوره اما تو این جنگ قرار نیست زخم بزنه
جنگجو تو این جنگ باید بسازه باید دعا کنه باید بخواد تا آدما زو آدم کنه تا آدما رو دوست داشتنی کنه
تا آدما رو خدایی کنه
مثل محمد که زخم می خورد که نفس روش بسته می شد که خاکستر بر روی مهربان و عزیزش ریخته می شد دم بر نمی آورد مهربان می موند خوب می موند خیرخواه می موند مودب می موند
مثل فاطمه دختر بزرگ پدر دختر کوچک پدر همسر بزرگ علی دلداده ی  عزیز امیر در برابر بی عدالتی ها ایستاده فریاد اعتراض سپر بلای مولا تا من روی پایم علی ظلم نمی پذیرد حتی برای اسلام که شما اسلام راخفه می کنید با این مصلحت ها
مثل حسن مولای مظلوم برای هدف برای آزاده آزدگی می ایستد مثل حسن مظلوم تر از پدر مظلوم تر از برادر مثل حسن سد تزویر ریا مثل حسن استاد بخشندگی و تواضع مثل حسن
و مثل حسین شهید تشنه شجاع قد علم کرده برابر ظلم و دلسوز
تو مرا مکش من خود می میرم به خدا خوار می شوی به خدا می سوزی. تودسر مرا مبر پایین تر می روی دوزخ را موای خود خواهی کرود خشم خده را خواهی خرید
مثل عباس علمدار حسین برادر حسین علمدار ادب علمدار بزرگ من عباسم ابلفضلم تا من هستم نمی گذارم هیچ چشم دریده ای بر مولایم بیفتد. تا من هستم کودکان حسین آرامند. من فرزند علی بن اب طالبم فاتح بدر و احد و خییبر. من فرزند ام البنینم کنیز فرزندان زهرا. من عباسم. برادر زینب کبری.
دوست دارم مثل زینب باشم. صبور بر مشکلات. ماده شیری غرنده بر سر ظالم ترین ظالمان. فریادگر مظلومیت. به غیر از زیبایی هیچ ندیدم. تو کوری که زیبایی رگ های بریده ی گردن برادرم را ندیدی. تو کوری که زیبایی دست های بریده ی عباس ساقی دشت عطشان کربلا را ندیدی. تو نابینا بودی کور. خداوند بر چشمانت پرده افکنده بود. تو نابینا بودی. من زینبم ساربان کاروان نینوا. کاروانی با یک بزرگ مرد اسیر. من زینبم پناه خسته ی دختران کوچک حسین. من زینبم داغدار بزرگترین برادران دنیا که از آنها بزرگتر نه آمده و نه خواهد آمد. من زینبم.
دوست دارم مانند مولای عارفان باشم. اگر نگذاشتند اینگونه مردم را به خوبی و نیکی و راستی بخوانم تنها دعا کنم. مسلمان نما که نمی توانند جلوی دعای مرا بگیرند. اگر نمی گذارند بگویم حسین را چگونه مظلوم شهید کردند گری می کنم با گریه می گویم که آهای عالمیان آهای انسان هایی که بدی کورتان کرده کرتان کرده شما داشتید اصل اسلام را از دست می دادید شما درخت اسلام را آنقدب بی آب گزاشتید که تنها چاره اش خون ناب فرزنا زهرا و زریه پاکش بود. من می گریم و می گویم زیرا دعا و گریه همه ی آن چیزی است که برایم باقی گذاشته اید. من می گریم تا اشقیا چه آنها که ور برابر فریاد یاری خواه پدر ساکت بودند و چه آنها که در برابرش ایستادند و آرامش کردند به خیال خودشان خرخره های هم رابجوند تا محمدم بتواند ناگفته ها رابرای گوش های شنوا به خون حسین واگویه کند.
دوست دارم